ایران حدود ۹۰ درصد زعفران جهان را تولید میکند. در سال ۱۴۰۰، سطح زیر کشت زعفران در کشور حدود ۷۹ هزار هکتار بود
که با عملکرد متوسط ۳.۵ کیلوگرم در هکتار، به تولید بیش از ۲۸۰ تن رسید. با این حال، تغییرات اقلیمی، خشکسالی، افزایش
هزینههای تولید و تغییر کاربری اراضی باعث شد سطح زیر کشت در سال ۱۴۰۳ به کمتر از ۶۰ هزار هکتار کاهش یابد. این افت
سطح زیر کشت میتواند در آینده تولید ایران را تحت تأثیر قرار دهد.
طبق گزارش مرکز آمار ایران، استان خراسان رضوی با بیش از ۷۵ هزار هکتار سطح زیر کشت و سهم ۴۴ درصدی از کل اراضی
زعفران کشور، بهعنوان «پایتخت زعفران جهان» شناخته میشود.
مقایسه با سایر کشورها نشان میدهد که هیچ رقیب جدیای برای ایران در زمینه حجم تولید وجود ندارد. هند با حدود ۱۸ تن
تولید در ایالت جامو و کشمیر، رتبه دوم را دارد. یونان با ۳ تن و مراکش با ۲.۵ تن در جایگاههای بعدی قرار دارند.
اسپانیا که زمانی سومین تولیدکننده زعفران بود، اکنون با تولید کمتر از نیم تن در سال ۲۰۲۲، جایگاه خود را از دست داده است.
اما تفاوت بزرگ در این است که اسپانیا با وجود تولید اندک، توانسته از طریق فرآوری و بستهبندی مدرن، سهم بزرگی از بازار
جهانی را تصاحب کند؛ آنهم با استفاده از زعفران ایرانی که بهصورت فله وارد کرده و با برند خود به بازار اروپا و آمریکا عرضه میکند.
این تضاد آشکار میان «انحصار تولید» و «از دست دادن بازار» نشان میدهد که مشکل اصلی ایران نه در مزیت تولید، بلکه در ضعف
بازاریابی و برندسازی است./اقتصادآنلاین
شرکت آریا تجارت بین الملل
تلفن تماس جهت مشاوره و ارائه خدمات
021-66550366-3
